De kans op de bank: Dina

Als alles stilvalt

Ik heb jarenlang niet gewerkt. Niet uit onwil, maar omdat mijn lichaam het niet toeliet. Van Fibromyalgie tot een openhartoperatie en pijn die zo heftig was dat ik soms niet eens zelf naar de wc kon lopen. Ik had periodes dat ik alleen maar kon liggen, volgestopt met pijnstilling. Hoe kan je daarnaast nog gaan werken?

Het leven ging in de tussentijd gewoon door. Ik zorgde voor mijn moeder en mijn kinderen groeiden op. Dat was mijn stok achter de deur en gaf een doel. Tot het noodlot toesloeg. Ik verloor mijn jongste dochter. En kort daarna ook mijn moeder. Toen viel ineens alles stil. Wat me vooruitduwde, was er plots niet meer. Dus zat ik thuis op de bank. Alleen. Dagen achter elkaar. En ergens begon dat gevoel te groeien: wat kan ik eigenlijk nog?

Ik moest zelf beginnen

Ik wist één ding zeker: zo kon het niet doorgaan. Ik had behoefte aan een ander gevoel dan stilstand. Iets om voor uit bed te komen en een bijdrage te leveren. Het maakte niet uit wat dat zou zijn, zolang ik maar weer aan de slag kon. Dus belde ik het UWV. Na bijna twintig jaar niet werken kwam ik onder begeleiding weer in een werkomgeving terecht. Dat is niet niks. Dingen die vroeger vanzelf gingen, voelden ineens als een grote uitdaging. Ik vroeg me vaak af of ik dit nog wel aankon. Ik was bang om fouten te maken. Bang om door ‘de mand te vallen’. Alsof  iedereen kon zien dat ik er zo lang uit was geweest. Wat ik nodig had was niet iemand die dat bevestigde. Ik had iemand nodig die zei: je kunt het wél. Die mij het vertrouwen gaf dat ik zelf al kwijt was. Stap voor stap kwam dat terug. Eerst voorzichtig, daarna steeds sterker.

Kijk verder dan het verleden

Vandaag werk ik 24 uur per week als administratief medewerker. Ik regel afspraken, heb contact met instanties en ben onderdeel van een team. Een team waarin ik niet de vrouw ben die jarenlang thuiszat. Maar iemand die een waardevolle bijdrage levert. Als je me dat een paar maanden geleden had verteld, had ik je waarschijnlijk niet geloofd.

Ik ben van nature een doorzetter. Dat is iets wat je niet op mijn cv ziet. Dat leer je als je keer op keer moet opstaan. Als je doorgaat terwijl je lichaam pijn doet of tegenstribbelt. Als je alles kwijtraakt en in de put raakt, maar toch weer omhoog begint te klimmen. Wat ik mensen graag mee wil geven? Kijk verder dan het gat in iemands cv. Want daarachter zit geen gebrek aan motivatie, maar een verhaal. Een levensles of ontwikkel pad. En soms zelfs een kracht die je nergens anders vindt. Ik ben daar het bewijs van.