De kans op de bank: Marcel

In één moment werd alles anders

Mijn hele carrière zit ik al in de detailhandel. Van groenteman tot kwaliteitscontroleur in het distributiecentrum van een grote supermarkt. Het werk gaf me energie, ik was er goed in en ging altijd met plezier naar werk. Dit had ik de rest van mijn loopbaan kunnen doen. Tot één
moment alles veranderde. Tijdens mijn werk in het magazijn werd ik aangereden door een heftruck. De lepel ging dwars door mijn voet heen. Twee van mijn tenen bleken verbrijzeld en de zenuwen aan de onderkant van mijn voet waren compleet doorgescheurd. Ik heb nog
steeds geen gevoel in een deel van mijn voet. De pijn was enorm heftig. Maar wat daarna kwam, was misschien nog wel zwaarder.

Ik kon niet meer terug

Mijn eerste gedachte waren simpel: herstellen en weer door. Dat is hoe ik ben. Stilzitten is niets voor mij. Dus al snel regelde ik dat ik thuis aan het werk kon. Op de bank op een laptop, met mijn voet omhoog. Maar toen ik terugkwam op de werkvloer, merkte ik dat er iets veranderd was. Niet alleen bleef ik enorme pijnscheuten in mijn voet houden. Er gebeurde mentaal ook iets. Op de werkvloer was ik alleen maar bezig met wat er om me heen gebeurde. Komt er geen heftruck aan? Ik zat vol spanning. Angst. Ik kon mijn werk niet doen zoals ik dat altijd deed.
Dat was enorm confronterend. Want je wilt terug. Maar dat lukt gewoon niet meer. En die angst ging ook mee naar huis. Autorijden, op een ladder staan… dingen die eerst vanzelf gingen, voelden ineens onveilig. Dan komt het besef dat dit blijvend is. Ik kon misschien wel herstellen, maar niet meer terug naar mijn oude werk.

Accepteren dat het anders werd

Dat was misschien nog wel het moeilijkste. Want mijn werk was niet zomaar werk. Het was waar ik goed in was. Waar ik trots op was. Ik heb lang gedacht dat terugkeren naar werk wel weer zou lukken. Maar uiteindelijk moest ik eerlijk zijn naar mezelf. Het ging echt niet meer. Dan moet je op zoek naar iets anders. Dat is ontzettend spannend. Ik moest opnieuw beginnen. Mét een beperking. En dan ga je toch twijfelen aan jezelf. Waarom zouden ze voor mij gaan, in plaats van voor een ‘gezond’ persoon?

Met behulp van mijn re-integratiecoach, Lilian Sijbers, kreeg ik weer vertrouwen in mezelf. Ik realiseerde dat er veel dingen waren waar ik nog steeds goed in ben. En hoe ik dit kon laten zien in een totaal andere functie en werkomgeving. De kans om dat te laten zien kreeg ik bij het Radboudumc bij het klantcontactcentrum. Een totaal andere wereld. Maar wel een die heel goed bij me past. Ik ga nu weer met een lach naar mijn werk. En dat zegt eigenlijk alles. Want ik heb misschien niet meer hetzelfde werk als vroeger, maar ik heb wel weer iets gevonden waar ik goed in ben. Waar ik van waarde kan zijn.