De kans op de bank: Wilbert

Diagnose op diagnose

Ik kreeg de diagnose autisme toen ik dertien was. Op die leeftijd probeer je vooral jezelf te ontdekken en je plek te vinden. Om dan te horen dat je ‘anders’ bent dan anderen is moeilijk te verwerken. Het riep vragen en twijfels op. Over wie ik was en hoe ik mijn weg zou kunnen vinden in de wereld. Sinds kort weet ik dat ik ook ADHD-I heb, een concentratiestoornis. Aan de ene kant verklaarde dat veel. Dingen waar ik al jaren tegenaan liep, vielen opeens op hun plek. Maar tegelijk bracht het ook iets anders met zich mee. Een soort ‘levend rouwproces’. Ik realiseerde me opnieuw dat mijn brein simpelweg niet hetzelfde werkt als dat van anderen. En dat is best confronterend.

Wanneer werk niet aansluit op hoe je brein werkt

In mijn leven heb ik meerdere keren gemerkt hoe lastig het kan zijn als een omgeving niet past bij hoe je brein werkt. Tijdens mijn studie werkte de manier van studeren en plannen niet voor mij. Het lukte me niet in mijn eentje en uiteindelijk heb ik mijn studie niet afgerond. Dat was een flinke teleurstelling.

Later kwam ik datzelfde gevoel in mijn werk tegen. Bij een van mijn banen begon ik bijvoorbeeld met werkdagen van 6 uur. Dat ging goed. Maar langzaam werd de druk opgevoerd naar een contract van veertig uur. Voor mij was dat zonder begeleiding te veel. Mijn hoofd raakte  overvol en ik liep vast. Toen ik aangaf dat ik minder wilde werken, kreeg ik te horen dat ik het “blijkbaar niet graag genoeg wilde”. Dat raakte me. Juist omdat ik wél graag wil werken. Alleen niet op een manier die me volledig uitput. Uiteindelijk heb ik een periode thuisgezeten. Dat was een moeilijke tijd, maar gaf me ook ruimte om opnieuw te kijken naar wat wél bij mij en mijn brein past.

De kracht van begrip

Via het UWV kwam ik in contact met Jobstap. Daar begon ik als vrijwilliger ter re-integratie. De focus lag op het rustig opbouwen en weer vertrouwen te krijgen in werk. Dat bleek een belangrijk keerpunt. Voor het eerst werkte ik met mensen die begrepen hoe mijn brein werkt en die niet alleen keken naar mijn beperkingen, maar juist naar mijn toegevoegde waarde. Daardoor kreeg ik ook meer vertrouwen in mezelf.

Inmiddels werk ik als ervaringsdeskundige. Samen met collega’s geef ik trainingen aan bedrijven en werkbegeleiders die mensen in werk begeleiden. Mensen met soortgelijke diagnoses als ik. Tijdens die trainingen vertel ik hoe autisme werkt en wat iemand nodig kan hebben om goed te functioneren. Zo kan ik ervoor zorgen dat een ander misschien meer begrip tegenkomt in zijn of haar loopbaan. Het voelt voor mij heel goed om op die manier anderen iets te leren en werkomgevingen meer op andersdenkenden aan te laten sluiten.